„DZIAŁAMY NA RZECZ POSTĘPU W MEDYCYNIE I UDOSTĘPNIAMY LEKI BOIRON JAKO ROZWIĄZANIA TERAPEUTYCZNE SKUTECZNE I UŻYTECZNE DLA KAŻDEGO PACJENTA.”

 
A |A |A |A

Leki homeopatyczne

Cechy leków homeopatycznych:

  • skuteczność – potwierdzona w prowadzonych od kilkudziesięciu lat badaniach klinicznych publikowanych w renomowanych czasopismach medycznych oraz przez obserwacje lekarzy praktyków
  • wysokie bezpieczeństwo – leki homeopatyczne nie wywołują działań niepożądanych, dlatego mogą być stosowane przez osoby starsze i dzieci; podawanie ich kobietom w ciąży i niemowlętom wymaga konsultacji z lekarzem w celu prawidłowego zdiagnozowania przyczyny dolegliwości
  • szybkość działania – w ciągu kilku dni, a nawet godzin leczą objawy ostrych stanów chorobowych
  • komplementarność – leki homeopatyczne mogą być stosowane jako jedyne leczenie lub w połączeniu z terapią głównego nurtu, łagodząc objawy działań ubocznych silnych środków, na przykład sterydów i antybiotyków czy chemioterapii.

Naturalny skład

Leki homeopatyczne są produkowane z surowców pochodzenia naturalnego: roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego. Z substancji wyjściowych sporządzane są wyciągi wodno-alkoholowe – tak zwane pranalewki, które następnie poddawane są wielokrotnemu rozcieńczaniu. Każde kolejne rozcieńczenie jest energicznie wstrząsane w aparacie zwanym dynamizatorem. Leki są produkowane według ściśle określonych reguł; każdy etap produkcji jest poddany kontroli – zgodnie z obowiązującymi w całym przemyśle farmaceutycznym zasadami Dobrej Praktyki Wytwarzania (GMP) i z zasadami opisanymi w farmakopei homeopatycznej.

Oznaczenie CH, występujące w nazewnictwie leków homeopatycznych, określa stopień rozcieńczenia substancji, z której są wyprodukowane. Na przykład nazwa leku Nux vomica 5 CH oznacza, że substancja wyjściowa została rozcieńczona 5 razy do jednej setnej (C) zgodnie z metodą Hahnemanna (H), który stosował setne rozcieńczenia, i poddana pięć razy dynamizowaniu.

Więcej informacji niżej w sekcji ”Rozcieńczenia leków homeopatycznych”.

Wyróżniamy dwie grupy leków homeopatycznych:

  • leki pojedyncze, inaczej jednoskładnikowe, czyli wytworzone z jednego surowca, ale zawierające wiele związków aktywnych decydujących o ich właściwościach leczniczych (m.in. alkaloidów, flawonoidów, enzymów, lipidów, olejków eterycznych)
  • leki złożone, produkowane z wielu odpowiednio dobranych substancji aktywnych.

Leki pojedyncze można stosować łącznie lub naprzemiennie, w zależności od danego schorzenia – ich dobór i dawkowanie ustala lekarz. Leki złożone mogą być ordynowane przez lekarza lub samodzielnie stosowane przez pacjenta, według wskazań zamieszczonych na ulotce. Ich poszczególne składniki działają na wszystkie kolejno pojawiające się objawy choroby.

Formy leków homeopatycznych:

Leki homeopatyczne dostępne są w postaci granulek – drobnych kuleczek z mieszaniny sacharozy i laktozy nasączonych substancją leczniczą, umieszczonych w małych tubkach. Istnieją również typowe postacie farmaceutyczne leków homeopatycznych, m.in.: tabletki, syropy, krople, maści, czopki.

Rozcieńczenia leków homeopatycznych:

Rozcieńczenia homeopatyczne przygotowuje się z wyciągu wodno-alkoholowego surowców pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, chemicznego albo mineralnego.

W homeopatii stosuje się kilka metod otrzymywania rozcieńczeń:

Rozcieńczenia setne hahnemannowskie (1:100) – CH

Sporządza się poprzez dodanie do 1 cząstki produktu wyjściowej 99 cząstek rozpuszczalnika. Mieszanina ta jest energicznie wstrząsana – inaczej mówiąc dynamizowana – w aparacie zwanym dynamizatorem. Otrzymuje się w ten sposób pierwsze setne (C – centum oznacza 100) rozcieńczenie hahnemannowskie – 1 CH (H od pierwszej litery nazwiska Samuela Hanhnemanna, twórcy tej metody). Kolejne rozcieńczenie 2 CH otrzymuje się poprzez zmieszanie w nowej probówce jednej cząstki pierwszego rozcieńczenia z 99 cząstkami rozpuszczalnika, i tak dalej. Każde kolejne rozcieńczenie poddawane jest dynamizacji.

Gdy na opakowaniu leku widnieje oznaczenie CH – na przykład Nux vomica 5 CH – oznacza to, że substancja wyjściowa została rozcieńczona pięć razy do jednej setnej (C) i poddana pięć razy dynamizowaniu.

Rozcieńczenia dziesiętne hahnemannowskie (1:10) – DH,

To rozcieńczenia w proporcji 1:10, otrzymywane dokładnie według tej samej metody co rozcieńczenia setne hahnemannowskie.

Rozcieńczenia korsakovowskie – K,

Sporządzane z użyciem jednej probówki do przygotowania wszystkich rozcieńczeń, tak zwana „technika jednej probówki”. Pranalewkę umieszcza się w probówce, poddaje energicznemu wstrząsaniu, a następnie opróżnia się probówkę przez zasysanie. Na ściankach pozostaje około 1% roztworu wyjściowego, czyli jedno rozcieńczenie setne. Do tej probówki dodaje się 99 cząstek oczyszczonej wody, by rozcieńczyć to, co pozostało z pranalewki na ściankach. Po poddaniu probówki energicznemu wstrząsaniu otrzymujemy pierwsze rozcieńczenie korsakovowskie – 1 K. Powtarzając tę operację, otrzymujemy drugie rozcieńczenie korsakovowskie itd.

Produkcja rozcieńczeń homeopatycznych odbywa się przy użyciu zautomatyzowanego sprzętu, który zapewnia dokładność i powtarzalność operacji.

Które rozcieńczenie jest silniejsze, 30 CH czy 5 CH?

Nie istnieją rozcieńczenia homeopatyczne, które obiektywnie byłyby bardziej aktywne od innych. Na ogół niskie (5 CH) i średnie (9 CH) rozcieńczenia są stosowane w leczeniu objawowym, czyli w zmianach miejscowych i w ostrych stanach chorobowych. Natomiast wyższe rozcieńczenia (15, 30 CH) zaleca się w przypadku dolegliwości przewlekłych, które wymagają zastosowania tzw. leczenia podłoża chorobowego.

Istnieje sporo wyjątków od tej reguły i dlatego gdy chcemy po raz pierwszy zastosować jakiś lek w danej dolegliwości, należy skonsultować to z lekarzem lub farmaceutą.

LEKI I KOSMETYKI

Wyszukaj lek lub kosmetyk

Informacje o lekach pojedynczych

Znajdź aptekę
z asortymentem leków homeopatycznych

 

Serwisy tematyczne: